U bevind zich hier: Cease → Succesverhalen

Succesverhalen rondom de Cease-therapie

Mocht u interesse hebben in deze unieke methode kunt u contact met mij opnemen via het contactformulier, maar even bellen kan natuurlijk ook. Zie ook www.tinussmits.nl voor meer informatie.

1. Kernautisme

In de zomer van 2011 krijgt onze zoon (4,5 jaar) de diagnose kernautisme. De medische wetenschap stelt deze diagnose vast maar biedt verder geen behandeling, je moet er maar mee leren leven.

Ons zoontje heeft al vanaf dat hij zeven maanden was ontzettend veel oorontstekingen gehad en heeft hierdoor al drie keer buisjes gehad voordat hij drie jaar oud was. Toen ons zoontje 1,5 / 2 jaar oud was, stagneerde zijn spraak. Hij ging geen zinnen maken. Het consultatiebureau en de huisarts verweten dit aan alle oorontstekingen die hij had gehad. Vanaf dat hij twee jaar was verloor hij de aansluiting met leeftijdsgenootjes doordat hij niet met ze praatte en alleen maar schreeuwde en gilde. Eigenlijk is het vanaf dat moment bergafwaarts met ons zoontje gegaan. Van een heel vrolijke en open baby en dreumes wordt hij als peuter een eenling. Hij kan niet samen spelen, is niet taakbereid, sluit zich af voor mensen en vermijdt oogcontact. Door deze immense verandering ben ik niet bereid om maar gewoon achterover te gaan leunen en met de diagnose van ons zoontje te gaan leren leven. Er moet hier wat gebeuren, zo moeten we niet doorgaan!

In september 2011 gaan we voor het eerst naar Marjon, ik weet op dat moment zeker dat er erg veel in ons zoontje zit wat er nu niet uitkomt. Bovendien laat ons zoontje thuis veel meer van zichzelf zien dan op school. Marjon begint met de ontstoring van de vaccinaties. Hierbij geven we hem extra vitamine C en omega 3. Al tijdens deze eerste ontstoring verandert ons zoontje zeer positief. Zijn taal en communicatie gaan met sprongen vooruit, hij maakt steeds beter oogcontact, zit minder in zijn eigen wereld op school en hij neemt zelfs kleine initiatieven om samen te spelen. En wat ook ontzettend belangrijk is, zijn taakbereidheid ontwikkelt zich. In december 2010 is er een IQ-test bij ons zoontje afgenomen, hij wilde nauwelijks meewerken met als resultaat een IQ van 69, licht verstandelijk beperkt dus. Afgelopen november is deze IQ-test herhaald, hij had veel plezier in de werkjes en deed goed zijn best, de uitslag loog er dan ook niet om, hij scoorde een IQ van 89 (hij valt hiermee op één puntje na in de categorie ‘gemiddeld IQ)! Iedereen stond perplex van de sprong die ons zoontje heeft gemaakt. En wij zijn supertrots op hem!

Op dit moment zijn we bezig met de ontstoring van de antibiotica die ons zoontje veelvuldig heeft gehad in zijn jonge jaren. Er moet nog veel worden ontstoord bij ons zoontje, we zijn dan ook heel benieuwd naar alle positieve resultaten die ons nog te wachten staan.

2. Een moeder vertelt:

Anouk was een meisje van 13 jaar toen ik met haar naar Marjon ging. Vanaf ongeveer haar 5e jaar was ze altijd verkouden. Dit verdween toen we haar inentingen gingen ontstoren. Ze was altijd moe, en kon heel slecht tegen veranderingen. Als ik eenmaal iets gezegd had, bleef dat jaren van kracht voor haar. Een uitje naar het bos, strand, pretpark was altijd een strijd, omdat ze niet wist hoe de dag eruit zou zien. Als ze boos was bleef ze gemiddeld 2 uur op haar kamer, en viel er niet met haar te praten. We (mijn man en ik) moesten haar dan samen naar boven tillen, vanwege verzet. Als ze gekalmeerd was kon ik nog niet met haar praten omdat ze dan haar boosheid herinnerd, en ook weer boos werd. Ook heeft ze vanaf haar 5e onderhuidse puisten op haar voorhoofd. Geen jeugdpuistjes. Ze plast ook nog zeer regelmatig in haar bed.

Marjon is begonnen met de ontstoring van de DKTP-Hib vaccinatie. Reactie na een maand of 4, en diverse herhalingen: 1x een zeer sterk geurende plas in haar bed. Haar gezicht wordt ontspannen, de puistjes verdwijnen! Ze kan zich nu verheugen op een uitje! Ik kan al na ong. 20 minuten met haar praten over een boze bui, die zich niet meer herhaald. Ze is niet meer verkouden, behalve na een kanotocht die zeer koud en nat was. Dit herstelde zich vanzelf.

Nu nog aan de BMR en DTP ontstoring. Ook moeten er nog wat medicijnen ontstoord worden, en dan hebben we een ontspannen gezin.